آخر هفته ی پر دردسر

سلام به همه ی دوستای گلم و آقا پسر از گل بهترم آراد خان

هفته ی قبلی که بر ما گذشت از شما چه پنهان اصلا خوب نبود و بسیار بسیار سخت گذشت. روز سه شنبه که از محل کار به خانه بازگشتم دیدم ای داد و بی داد یه کمی تن آقا آراد ما گرمه و هر چقدر که من میگفتم گرمه با مخالفت دیگران روبرو میشدم که اینطور نیست و ما هم قبول کردیم. تا اینکه نیمه های شب بود برای اینکه به پسری شیری بدهیم از خواب بیدار شدم و دیدم به به آراد خان تب دارند و ساعت های 2:30 بود که با همسر مهربان راهی بیمارستان طبی کودکان شدیم و از آنجا که در آن موقع شب خبری از دکتر متخصص نیست گفتند که چیز خاصی نیست و راهی خانه شدیم. چارشنبه و روز پنج شنبه اوضاع پسر بد نبود ولی شب بود که دوباره شروع کرد به سرفه کردند و ما هم تا صبح با پسر مشغول بودیم و .........

جمعه ساعت ده بود که با مزاحمت خدمت دوست عزیز نسرین جان آدرس دکتر رو پرس و جو کردیم و با مشورت ایشان راهی بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی کودکان (جهت اطلاع دوستان: تقاطع ولیعصر و طالقانی )شدیم و بعد از یک ویزیت توسط دکتر متخصص و گرفتن دارو به خانه بازگشتیم.

خدا رو شکر دیشب پسری راحت خوابید و امروز هم از اونجایی که مامان دیرش شده بود با همسر مهربان راهی خونه ی مامانی شدی و الان که دارم مطلب میذارم ازت خبر ندارم. نمیدونم سرفه کیکنی یا نه بهتر شدی یا نه و یه عالمه دلواپسی و کلافگی.

خدای مهربونم خودت مواظب همه ی بچه های روی زمین و آراد کوچولوی ما باش و از همه ی مریضی ها حفظشون کن.

مامانی بی نهایت دوستت دارم و امیدوارم همیشه سالم و سرحال باشی و پاینده.

این عکس ها هم از روز سه شنبه هست تا جمعه......

و این هم آراد و پوریا گل پسر شب جمعه و افطار خونه ی ما

و این هم آقا پوریا گل و گلاب